Ամուլսարի հարցով հանդիպումից մի հուզիչ դրվագով եմ ուզում կիսվել. Շիրակ Բունիաթյան

Ջերմուկի բնակիչ, Ամուլսարի հանքի շահագործման դեմ պայքարող ակտիվիստ Շիրակ Բունիաթյանը իր ֆեյսբուքյան էջում կիսվել է մի դրվագրով.

«Երեկ տեղի ունեցած հանդիպումից մի դրվագով եմ ուզում կիսվել, որը դեռ երկար պիտի մնա իմ մտքում ։
Բարձրաստիճան ոստիկանների և մարզպետի հետ հանդիպման ժամանակ, մեր Արմենը մի այսպիսի միտք արտահայտեց` ասելով.
-Պարոնա´յք, ես կարծում եմ մենք, ոչ թե հիմի պետք է քննարկեինք ձմեռացման հարցը, այլ փորձեինք միասին միջոց գտնել, որ մարդիկ վերջապես հանգիստ սրտով տուն գնան և դադարեցնեն իրենց առողջության քայքայումը այդ վագոն տնակներում։
Նրան հաջորդեց մեր տղաներից Արթուրի սրտի խորքից բխող խոսքը և որն էլ հենց ուզում եմ կիսվել ձեզ հետ։
Նրա խոսքում կար թախիծ, բայց և հաստատակամություն: Նա մի այսպիսի միտք արտահայտեց.
-Դե ինչ, դուք կգնաք ձեր տները և ձեր ընտանիքների հետ կտոնեք Ամանորը ու կզգաք ձեզ հաղթանակած և կուրախանաք հեղափոխությամբ։
Իսկ մենք` երկրորդ նոր տարին ենք դիմավորելու ԱՄՈՒԼՍԱՐԻ պոստերում և չնայած հանքը չի աշխատում, բայց մենք մեզ պարտված ենք զգում, այն բանի համար, որ մեր ձայնը դեռ լսելի չի, և մենք ստիպված ենք դեռ անորոշ ժամկետով մնալ դրսում։
Թվում էր, թե մեր դիմաց նստած այդ բարձրաստիճան ոստիկանները, տարիների իրենց աշխատանքային գործունեության հետևանքով բազմաթիվ բողոքի ակցիաներ լսելով և նույնիսկ հարկ եղած դեպքում ուժով ցրելով պետք է որ ուղղակի սառնասրտորեն լսեին այդ խոսքերը ։
Հավատացեք, անկեղծ եմ ասում, նրանք բոլորը թախիծով էին լցվել, նրանց աչքերում տխրություն կար և այդ խոսքերին հետևեց քար լռություն դահլիճում ։

Այդ ժամանակ առավել քան երբևէ, ես զգացի, որ մարդկային հոգին ինչքան էլ շղարշես պաշտոններով և օրենքներով, միևնույնն է, այն նուրբ է ու զգայուն։
Եթե դու քո խոսքում ազնիվ ես և շիտակ, նունիսկ քար սիրտը կփափկի նրա զորությունից։
Բայց և այնպես, անկախ բոլոր հուզական պահերից, մենք շարունակում ենք հաստատակամ պնդել, որ

ԱՄՈՒԼՍԱՐԸ ՀԱՅՐԵՆԻՔ Է ԵՎ ՊԻՏԻ ԿԱՆԳՈՒՆ ՄՆԱ»: