Թեհրանի վերջնագիրը Վաշինգտոնին. Պարսից ծոցը՝ «ականապատված» շախմատի տախտակ
Իրանում ներքաղաքական բողոքի աննախադեպ ալիքի ֆոնին, պաշտոնական Թեհրանը կտրուկ բարձրացնում է խաղադրույքները՝ դուրս գալով ներքին դիմակայության սահմաններից։ Իրանի արտաքին գործերի նախարար Աբբաս Արաղչիի վերջին հայտարարությունը՝ ուղղակի սպառնալիքը Վաշինգտոնին, հստակ ազդակ է այն մասին, որ տարածաշրջանը կանգնած է խոշոր ռազմական էսկալացիայի շեմին։
Ռազմական շանտաժ, թե՞ գոյատևման բնազդ
Al Jazeera-ին տված հարցազրույցում Արաղչին ուղղակիորեն սպառնացել է հարվածներ հասցնել Պարսից ծոցում գտնվող ԱՄՆ ռազմական բազաներին, եթե Վաշինգտոնը դիմի ռազմական գործողությունների։ Սա Իրանի պատասխանն է Դոնալդ Թրամփի՝ ցուցարարներին սատարելու և ուժի կիրառման դեպքում միջամտելու խոստմանը։Վերլուծելով իրավիճակը՝ կարող ենք առանձնացնել երեք առանցքային ուղերձ, որոնք թաքնված են այս հայտարարության հետևում.Անվտանգային երկընտրանք. Թեհրանը հասկացնում է, որ ներքին խժդժությունները չեն կաթվածահարել երկրի արտաքին պաշտպանական պոտենցիալը։ Սա փորձ է կանխելու ցանկացած արտաքին միջամտություն՝ ցույց տալով, որ դրա գինը լինելու է «մեծ պատերազմը» Պարսից ծոցում։
Էներգետիկ մահակ. Հարվածը Ծոցի ենթակառուցվածքներին նշանակում է կանգնեցնել նավթի համաշխարհային մատակարարման զգալի մասը։ Սա յուրօրինակ շանտաժ է ուղղված ոչ միայն ԱՄՆ-ին, այլև համաշխարհային հանրությանը. ռեժիմի տապալումը կբերի համաշխարհային տնտեսության ցնցումների։
Ուշադրության շեղում. Արտաքին թշնամու կերպարի ակտիվացումը դասական քայլ է՝ փողոց դուրս եկած մեկ միլիոն քաղաքացիների դժգոհությունը ներքին սոցիալական խնդիրներից դեպի «հայրենական պատերազմի» դաշտ տեղափոխելու համար։
Ի՞նչ սպասել հաջորդիվ
Ակնհայտ է, որ Իրանի բարձրագույն ղեկավարությունն ընտրել է «պերմանենտ դիմակայության» մարտավարությունը։ Մինչ Թրամփը դեռևս ձեռնպահ է մնում կտրուկ քայլերից՝ հավանաբար գիտակցելով ռազմական բախման ծանր հետևանքները, Իրանը փորձում է ժամանակ շահել ներքին լիցքաթափման համար։Սակայն հարցը մնում է բաց. արդյո՞ք սոցիալական արդարություն պահանջող ժողովուրդը կբավարարվի հայրենասիրական կոչերով, թե՞ համակարգային ճգնաժամն արդեն հասել է անդառնալիության կետին։ Մի բան հստակ է՝ Պարսից ծոցում տեղադրված «ականները» կարող են պայթել ցանկացած պահի, եթե կողմերից մեկը սխալ հաշվարկ կատարի այս աշխարհաքաղաքական շախմատում։
