Լեհաստանի նախագահը որոշել է Զելենսկուն զրկել պետական պարգևից

Լեհաստանի նախագահ Կարոլ Նավրոցկին որոշում է կայացրել Ուկրաինայի նախագահ Վոլոդիմիր Զելենսկուն զրկել երկրի բարձրագույն պետական պարգևից՝ Սպիտակ արծվի շքանշանից:

Այս մասին հայտնում է BBC-ի ռուսական ծառայությունը։ Պատճառը մայիսի 26-ին Զելենսկու կողմից Ուկրաինայի ԶՈւ հատուկ նշանակության ստորաբաժանումներից մեկին «ՈւՀԱ-ի (Ուկրաինական ապստամբական բանակ) հերոսներ» պատվավոր կոչում շնորհելն է: Նավրոցկին ընդգծել է, որ այս քայլն ուղղված չէ ուկրաինացի ժողովրդի դեմ և չի փոխում Լեհաստանի անվտանգության քաղաքականությունը: Որոշման ուժի մեջ մտնելու համար, սակայն, պահանջվում է վարչապետ Դոնալդ Տուսկի պաշտոնական հավանությունը։ Լեհաստանի վարչապետ Դոնալդ Տուսկը նշել է, որ երկու երկրների միջև հակամարտությունն ուրախացնում է Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինին, ուստի նախագահները պետք է նվազեցնեն հույզերի շիկացումը, քանի որ «ռազմաճակատի գիծն այլ տեղով է անցնում»: 

Ուկրաինայի ԱԳ նախարար Անդրեյ Սիբիգան որոշումն անվանել է անտրամաբանական «ռազմավարական սխալ», որից շահում է միայն Մոսկվան, և հայտարարել 2022-ին Լեհաստանից ստացած իր բարձրագույն պարգևը վերադարձնելու մասին։ Նրան միացել է նաև Զելենսկու գրասենյակի ղեկավար Կիրիլ Բուդանովը՝ նույնպես հրաժարվելով իր լեհական շքանշանից և կատարվածն անվանելով «նվեր ագրեսորին»: Ըստ Կիևի՝ այս անտեղի էսկալացիան խաթարում է երկկողմ հարաբերությունները, այդ թվում՝ արտաշիրիմումների հարցում վերջին շրջանում գրանցված առաջընթացը: Մտավախություն կա, որ Զելենսկին կհրաժարվի մասնակցել հունիսի 25-26-ը Գդանսկում կայանալիք ներդրումային ֆորումին, թեև լեհական կառավարությունը փորձում է իրավիճակը պահել երկխոսության շրջանակներում: Խնդրի հիմքում պատմական հիշողությունն է: Լեհաստանը ՈւՀԱ-ին (և ՈւՆԿ-ին) մեղադրում է 1943-1945թթ. Վոլինիայում մոտ 100 հազար լեհ խաղաղ բնակիչների սպանության մեջ, ինչը Լեհաստանի խորհրդարանը 2016-ին ճանաչել է որպես ցեղասպանություն: 

Ուկրաինայում ՈՒՀԱ-ն ընկալվում է որպես խորհրդային իշխանության դեմ պայքարի և լեհական պատժիչ ակցիաներից սեփական բնակչության պաշտպանության խորհրդանիշ: Թեև անցյալում երկու երկրների ղեկավարները փոխադարձ ներողություն են խնդրել, պատմական գնահատականների շուրջ տարաձայնությունները՝ կապված երկկողմ զոհերի և ազգայնական ուժերի գործողությունների արդարացման հետ, մնում են խիստ սուր և ցավոտ թեմա երկու ազգերի համար։