Ըստ Սևրի պայմանագրի` Թուրքիան ու Հայաստանը համաձայնում էին երկու պետությունների միջև սահմանազատումները թողնել ԱՄՆ-ի որոշմանը

1920թ. օգոստոսի 10-ին Ֆրանսիայի Սևր քաղաքում կնքվեց հաշտության պայմանագիր, որը նշանավորեց Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտը: Սկզբնական տարբերակում Սևրի հաշտության պայմանագիրը կազմվեց ֆրանսերենով և ստորագրվեց  Օսմանյան կայսրության կողմից, ինչպես նաև  ՝ Ֆրանսիայի, Իտալիայի, Ճապոնիայի, Մեծ Բրիտանիայի, Հայաստանի, Բելգիայի, Չեխոսլովակիայի, Հունաստանի, Հիջազի, Լեհաստանի, Պորտուգալիայի, Ռումինիայի և Հարավսլավիայի կողմից: Այս մասին գրում է rusarminfo-ն: 

Պայմանագիրը կոչվում էր  նաև Սևրի աշխարհ, որը միջազգային հարաբերությունների Վերսալ-վաշինգտոնյան համակարգի պայմանագրերից մեկն էր, որը ձևականորեն ամրագրում էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի արդյունքները` ԽՍՀՄ-ի և Չինաստանի դերի համահարթեցման և Գերմանիայի զսպման ֆոնին ։

Պայմանագիրը բաղկացած է 13 մասից և  433 հոդվածից : Հոդվածներեից մեկում նշվում էր , որ Օսմանյան կայսրությանը պարտավորեցվում է  ճանաչել Հայաստանի անկախությունը եւ համաձայնվել ենթարկվել ԱՄՆ նախագահ Վուդրո Վիլսոնին: 

Սևրի հաշտության պայամանագրի «Հայաստան» բաժինն ընդգրկում էր 88-93-րդ հոդվածները: Թուրքիան ու Հայաստանը համաձայնում էին Էրզրումի, Տրապիզոնի, Վանի և Բիթլիսի  նահանգներում  (վիլայեթներ) երկու պետությունների միջև  սահմանազատումները  թողնել ԱՄՆ-ի որոշմանը  և ընդհունել ինչպես  նրա որոշումը, նույնպես և բոլոր առաջարկները Հայաստանին դեպի ծով ելք  տալու և հիշյալ սահմանագծին հարող  օսմանյան բոլոր տարածքների  սպառազմականացման վերաբերյալ: 

Հայաստանին տրամադրվել էր  նաև տարանցիկ արտոնությունների երաշխիք և Բաթումի նավահանգստի մի մասի վարձակալություն ։

Մանրամասները սկզբնաղբյուր կայքում.